Oorverdovende stilte

Gepubliceerd op sep 08, 2020

Vorige week heb ik het meegemaakt. Het bestaat echt. Een oorverdovende stilte.

Tijdens een wandeling in het Beierse Woud overviel het ons. Een pittige klim van ruim 500 meter bracht ons naar de top van de op één na hoogste berg van dit woud.

Tijdens het klimmen heb ik regelmatig even de tijd genomen om op adem te komen. En niet om rustig even rond te kijken en me te verwonderen over hoeveel verschillende kleuren groen die de natuur laat zien. Het had die ochtend nog geregend waardoor alles fris was en heerlijk rook. Naarmate de klim vorderde, werd het stiller. Wat een ervaring! De geluiden, veroorzaakt door de mens, werden minder. Vogelgeluiden, ruisen van de wind en het kletteren van een beek namen het over. En zelfs dat werd minder. Tot het moment dat we onze adem even inhielden en een volledige stilte hoorden. Dat moment was overweldigend. Het bestaat echt!!! Alleen mijn ademhaling was het bewijs dat er niets mis was met mijn gehoor.

In gedachten klommen we verder, de stilte van buiten kwam binnen. De laatste 100 meter werden minder zwaar. Misschien omdat mijn lichaam al wat was gewend aan het klimmen of was het toch omdat ik me net iets lichter voelde?